(AZpressAZ-in arxivindən: 2024-cü il)

YADA DÜŞƏN XATİRƏLƏR

Aysel Fikrət: 

Bilmirdim bəxtimə fələk nə yazdı...

Bilmədim saatın hansı çağıydı,

Səninlə sənsiz də eynidi dünya.

Onda qaranlıqlar hələ ağ idi,

Onda yalan deyil doğruyduq guya.

 

Mən sənin yanında ağrı bilməzdim,

Mən acı bilməzdim sənin yanında.

Moruğtək yeyirdim günləri bir- bir,

Mən ölə bilməzdim sənin yadında.

 

Onda bəmbəyazdi qar bəmbəyazdı,

Bilmirdim bəxtimə fələk nə yazdı.

Günlərlə xəyaldan ayrı düşməzdim,

Elə sanırdım ki yenə də azdı.

 

Mən elə bilirdim yol fənərləri,

Gecələr səhərə nağıl danışir.

Elə sanırdım ki adam sevəndə,

Dünyanı unudur ağlı qarışır.

 

Elə sanırdım ki bütün çicəklər,

Saçımda çələngə dönmək üçündü,

Mən hələ bilmirdim burda duyğular,

bir gün suya düşüb ölmək üçündü.

 

Onda bütün dunya sən rəngdə idi,

Bütün insanların adı adındı.

Min ömür yaşasam, yenə olmadı,

Yadındı yadındı daha yadındı.

Aysel Fikrət