Məmməd Əvəzoğlu: 

Cənubi Azərbaycan xatirələrim

Cənubi Azərbaycanda ən çox sevdiyim və getdiyim yerlər Ərdəbil, Səreyn və Təbriz şəhərləri olmuşdur. İldə iki dəfə Təbrizə getməsəydim, Ərk qalasını, Qarı körpüsünü görməsəydim ,Şəhriyarın məqbərəsini ziyarət etməsəydim qala bilməzdim. Təbrizin El gölü( Şah gölü) də çox gözəldir. Qarı körpüsü və onun ətrafındakı inqilabi simvollar olan heykəllər çox maraqlıdır. Amma neçə dəfə Səttarxanın ev muzeyini görmək istəmişəmsə, həmişə qapısını bağlı görmüşəm. Bir sürücünün dediyi kimi:

- Mollalar Səttarxanın evindən də qorxurlar.

Hər dəfə acınacaqlı səhnələrin şahidi olmuşaq. Bir dəfə Qarı körpüsündə şəkil çəkirdim. Yanımdan ötən bir cavan oğlan mənə yaxınlaşıb yanıqlı səslə dedi:

- Qardaş sən bizim içimizi çək, ürəyimizin yanğısını çək!..

Bir dəfə mən, həyat yoldaşım və Ədalət müəllim Əhmədov Təbrizdə səliqəli bir restoranın ikinci mərtəbəsində oturub yemək gözləyirdik. Bir cavan oğlan icazə istəyib yanımızda oturdu. Dedi ki, mən bu restoranın patronuyam. Ədalət işarə elədi ki, ermənidir. Deməli bizim əsəblərimizlə oynamağa gəlmişdi. Oturan kimi siyasi söhbətlər eləməyə, bizi açıq-aşkar pisləməyə başladı. Nə qədər söhbəti yumşaltmağa çalışdımsa, olmadı. O deyəndə ki, bizim prezidentimiz...onun sözünü ağzında qoyub qışqırdım:

- Tüpürüm sizin o prezidentinizə ki, gedib Yeravanda erməni itini öpüb gəldi! Rədd ol burdan!

Bu sözlərdən sonra "qonağımız" hirsindən əsməyə başladı və heç bir söz demədən çıxıb getdi. Yoldaşlar dedilər ki, gedib Əmakini( bilmirəm polis, ya da təhlükəsizlik orqanıdır) gətirəcək. Amma biz yeməyimizi bitirənə kimi ondan xəbər olmadı.

Təbriz camaatının xəsisliyi haqqında çox danışırlar. Bir dəfə bir taksi saxladım. Sürən qoca kişi idi. Dedim bizi Şəhriyarın movzaleyinə apar. Yola düşən kimi qoca evinə zəng elədi:

- Xanım, sən bir şeylər hazırla. Bakudan müsafirlərimiz var..

Əvvəl elə bildim söhbət bizdən getmir. Sonra yadıma düşdü ki, bəzi sürücülərin belə şakəri var, sərnişini evə aparmaq bəhanəsi ilə dükana salıb yaxşı xərcə salırlar..Dedim:

- Kişi, mən sənə dedim bizi evə apar, ya Şəhriyarın məzarına? Saxla, düşürük.

Bu sözlərdən sonra bizi lal-,dinməz Şəhriyarın ziyarətgahına apardı.Şəhriyarı ziyarət edib qayıdanda maraq üçün dəvəquşu əti satılan bir dükana girdik. İlk baxışdan şirin dilli bir kişi diqqətimi cəlb elədi. Tanış olduq. Dedi o taylyam, aşıq Ələsgərin nəvəsiyəm. Təəssüf ki, adı yadımda qalnayıb.Onu danışdırıb çəkdim. Təsadüfən onun qohumlarından biri Facebook dostum çıxdı və o videonu ona göndərdim.

TAM MƏTN aşağıdakı linkdə: 
https://azpresstimes.info/news14224