Rəsmiyyə Sabir:

BOŞ QALIB

Yazımı, yayımı alıb getmisən,

Ömür baxçasında payız, qış qalıb.

Yağışdan sonrakı nəm torpaq kimi,

Gözlərimin dibi hələ yaş qalıb.

 

Yeriyib bu yolda düşdüm izimə,

Dünyadan yan keçib döndüm özümə,

Dayanıb bir anlıq baxdım gözümə,

Gördüm bu gərdişə gözüm çaş qalıb.

 

Bir ölüm gizlənir ömrün «var» ında,

Bəzən çiçək solur ilk baharında,

Ömrümün hörülən dörd divarında,

Yerini tapmayan bircə daş qalıb.

 

Keçdiyim yollardan izlərim getmir,

Bəxtim qədərimə yoldaşlıq etmir,

Ömrü xərcləyirəm qurtarmır, bitmir,

Hələ kisəsində bir az yaş qalıb.

 

Bu ömrü üstümdən gərək ataydım,

Eşqin dəryasında rahat batardım,

Qəlbimin içini yeyib qurtardım,

Odur ki, ürəyim indi boş qalıb.